Eugenio Montale


yağmur toz kaldırıyor
toprak damlı evlerin üzerinde
incir ağaçlarının yaprakları
uzaktan parlıyor, ötede deniz
ilk yağmurunu alıyor bütün
yaz boyunca, sonra toprak
kokuyor, bu kokuyu seviyorsun
inerken denize doğru başın
dönüyor kokudan, belki de
yaşlılıktan

toz kaldıran yağmur diniyor
arkadaşlarınla geçtiğin yoldasın
çoğu öldü düşünüyorsun da
topraktan tüten toz zerre kemik
belki gelincik ya da buğday
konuşuyorlar yağmur sonrasını
tekdüze fısıltılarını duyuyorsun
güneş açarken mezarlığın üzerinde
parlıyor mezar taşları

deniz kenarında rüzgâr çıkıyor
alıp götürüyor son yazı ve şapkanı


Ahmet Ada