Paul Claudel


övsem yeridir denizin açık gözünü
kütüklere yazdık yüzlerce balığın adını

çünkü deniz doyuruyor yokluğu yoksulluğu
çünkü deniz kurtuluşa açılan kapı

sıska bir çocuğun uykusu deniz
yaşlı kadınlara sonsuzluk duygusu

köpüren şahlanan kişneyen at
haberciyi beklediğimiz uçsuz bucaksız atlas

kalkıp geldiğimiz rızkımız deniz
nisan balığı çiçeği burnunda deniz

serçe parmağımdan başlayan sızı
bedenime yayılan mercan ışığı deniz

geçtik geliyoruz büyük ay’ı samanyolunu
son umudumuz umudumuzun sonu deniz


Ahmet Ada