Edgar Allan Poe


biliyor musun Naz, bana gelen bir
kuzgunum yok uzakları çağıran
birkaç serçe cıvıldar durur penceremde
ruhum uçar gider sessizce odadan

kuşları yadsımak ne getirir bahçeye
uyandırırlar ağacı, menekşeyi, gülleri,
üzerlerinde ruhumun dolaştığı
çiçek tozlarıdır o hep kırılgan

biliyor musun sonsuzu getirir yaşam
sonu vardır ırmağın ağacın suyun
toprak devam eder filizlenmeye
tohum uyanır yeryüzüne bakar

bir kuzgunum yok benim uzakları çağıran
denizi, kayalarda parçalanan sesi
duyarım yalnızca benden ayrılmayan
ruhumun o derin gölgesinde


Ahmet Ada