Yanyana oturup tek kelime etmeden uzaklara dalarak hayal kurabildiğim bir adam vardı. Bazen sığmazdı içime düşlediklerim, paylaşmak isterdim; en büyük heyecanlarımı da katarak içine, gözlerim parlayarak anlatırdım ona. Saçmalardım bazen, hissettirmezdi. Bunun için severdim onu belkide. Yüksek yerlerden şehre, dünyamıza bakmayı severdik ikimiz de. Bir de gece ışıklarının oyunlarını. Onunla konuşmak kadar yanında susmayı da sevdiğim bir adam vardı. Ki ben susmayı sevmem..